Książki japońskie Książki japońskie miały bardzo ścisły związek z książkami chińskimi. Pamiętać bowiem należy, iż cała historia książek tak de facto rozpoczęła się właśnie w starożytnych Chinach. To tam właśnie opracowano między innymi metody produkowania papieru oraz drukowania, systemy pisma i tym podobne. Chińska kaligrafia jest bardzo stara, a jej adoptowanie na swój grunt Japończycy rozpoczęli mniej więcej wraz z końcem czwartego stulecia ery nowożytnej. Początki nie były łatwe. Początkowo tematyką tą zajmowali się przede wszystkim buddyjscy mnisi. Aby pogłębiać swoją wiedzę z zakresu piśmiennictwa, odbywali oni mnóstwo podróży do Chin. Trwało to do siódmego stulecia. Pierwsze zwoje pojawiły się w Japonii w wieku piątym. Przez mniej więcej pięćset lat dominował w tym kraju jako najbardziej znana forma książek. Jeżeli chodzi o wygląd, zwoje japońskie naprawdę niewiele różniły się od tych europejskich.

Gama książek dla dzieci obejmuje szeroki przedział wiekowy od niemowląt do nastolatków. Dla najmłodszych przeznaczone są książki z grubymi stronami tak by zbyt szybko nie uległy zniszczeniu. Są to zazwyczaj kilkustronicowe bajki i opowieści o codziennych sytuacjach z życia, o kąpieli, zwierzątkach na wsi itp. dzieci bardzo lubią oglądać kolorowe obrazki a z czasem lubią gdy rodzice czytają im ulubione bajki tak że uczą się och nawet na pamięć. Wybór w tym zakresie jest bardzo szeroki, a z ciekawszych pozycji to np. takie które mają elementy wypukłe których maluch może dotknąć, poczuć fakturę przedmiotu o którym mowa. Dla większych dzieci jest wiele bajek, także tych tradycyjnych w nowych wydaniach, które fascynują licznymi barwnymi ilustracjami, przyciągają młodych czytelników i uczą miłości do książek. Dla młodych hobbystów są całe serie wydawnicze o zwierzętach, pojazdach, samolotach, wynalazkach, małe encyklopedie, kolorowe słowniki obrazkowe do nauki języków więc nie sposób przecenić zalet książek dla najmłodszych. Dla młodych nastolatków jest wiele fascynujących powieści, czasem z podtekstem dydaktycznym więc rodzice nie muszą opierać się tylko na Harrym Poterze w próbach zachęcenia młodzieży do czytania.

Fenrir Greyback Fenrir Greyback jest wilkołakiem służącym Voldemortowi, jednak nie będącym na tyle uprzywilejowanym, by móc nosić Mroczny Znak. Fenrir ugryzł Remusa Lupina jako dziecko i zmienił go tym samym w wilkołaka. Greyback pała rządzą krwi nawet wtedy, gdy nie jest zmieniony w wilkołaka. Chce zabijać nawet, gdy jest człowiekiem. Fenrir w książce po raz pierwszy pojawia się w momencie, gdy Severus zabija Dumbledore’a. Atakuje on wtedy Billa Weasley i nieodwracalnie rani jego twarz. jednakże nie zaraża Billa wilkołactwem, ponieważ nie był on wtedy w wilczej postaci. jednakże delikatnie zmienia jego osobowość, co przejawia się w preferencjach Billa do jedzenia dziczyzny. W ostatniej części Greback pełni rolę łowcy, poszukującego osób mugolskiego pochodzenia w zamian za złoto. To on przenosi Harry’ego, Rona i Hermionę do posiadłości Malfoyów, gdy słyszy jak przypadkowo Harry używa imienia Voldemorta, które zostało okrzyknięte tabu. Tam Bellatrix obiecuje, że podaruje mu Hermionę jako zabawkę. Jednak trio ucieka.

Peter Pettigrew Peter Pettigrew jest jedynym śmierciożercą, który pochodził z innego domu niż Slytherin. Uczęszcza on do szkoły w tym samym czasie co Syriusz Black, James Potter oraz Remus Lupin. Razem trafiają do Gryffindoru i zostają przyjaciółmi posługującymi się pseudonimem „Maruderzy”. W tym czasie Peter wraz z Jamesem oraz Syriuszem został nielegalnym animagiem i potrafi zmieniać się w szczura, stąd jego pseudonim Glizdoogon. Po ukończeniu szkoły Peter przyłącza się do Voldemorta i w zamian za własne życie zostaje szpiegiem w Zakonie Feniksa. Kiedy Potterowie trafiają pod czar Fideliusa tajemnicę powierzają Peterowi, który zdradza ich Voldemortowi. Po śmierci Jamesa i Lily Syriusz odnajduje Petera, by zemścić się na nim, jednak Glizdoogonowi udaje się uciec, a Syriusz zostaje oskarżony o zdradę Potterów. przez kolejne trzynaście lat Peter przebywa pod postacią szczura Parszywka należącego do Rona Weasley. Dopiero gdy Syriusz ucieka z Azkabanu Peter zostaje zdemaskowany. To Peter pełni główną rolę w przywróceniu Voldemorta do życia.